D'Arling Bull's

v.l.n.r. Richard, Paula, Menno, Monique met honden Max, Gucci (Franse Bull), Lola en Pipi.

D'Arlingbull's is ontstaan puur uit liefhebberij voor bulldogs. Gaandeweg willen wij langs professionele weg vergaarde kennis en ervaring delen. Initiatiefnemers die hier op de eerste plaats dagelijks invulling en uitvoering aan geven zijn (v.l.n.r.) Richard en Paula, Menno en Monique. Dierenarts Hans (niet op foto) wordt bijgeroepen voor eventuele veterinaire zaken.

Daarnaast ontvangen wij medewerking van naaste mensen om ons heen. (dank jullie wel, oldie-friends)

Onze thuisbasis is Emmen (Nieuw-Weerdinge) in Drenthe.

PS: ook in 2007 hebben we het druk met onze honden en het organiseren van de OldeBULLDOGDAG™, naast onze andere dagelijkse bezigheden.

Wij zijn niet in staat om op alle e-mail direct te reageren.

We doen ons best om vragen over aankoop en verzorging van een bulldog zo goed en snel mogelijk te beantwoorden. En daarnaast kun je gerust bellen!

American Bulldog 'ChevyBulls Chevy'

Als het gaat om verantwoord fokken van bulldogs.

D'Arling Bull Kennels heeft naam en faam gemaakt met bulldogs. Met name zet zij zich in om de oldebulldog, de 'oldies' beter bekend te maken bij het publiek.

Paula Arling was met ChevyBull's Bulldog midden jaren '90 de eerste die een Original Olde English Bulldogge vanuit Amerika naar Nederland haalde. Daarmee was zij grondlegger van de huidige Old English Bulldogs in Europa. Dit eerste 'pionieren' heeft inmiddels geleidt tot een gefundeerde fokkerij, waarin naast specifieke kennis van de Old English Bulldog ook veel praktijkkennis van andere bulldogs aanwezig is. Zo was Engelse Bulldog "Spike" tot aan zijn dood toe (op 12-jarige leeftijd) een toonbeeld van kracht en vitaliteit. American Bulldog "Darja" is een andere trots van de D'ArlingBull's kennel.

De oorspronkelijk ingezette lijn van David Leavitt is, met die van Linda Hermes & Brian Miller, echter goed verankerd door ChevyBull's Buldog en wordt door D'ArlingBull's welbewust doorgezet. Van tijd tot tijd levert dit een prachtig nest op, waaruit met de nodige inspanning en goede zorg de pups opgroeien tot evenwichtige oldebulldogs. Vanaf ca. 8 weken mogen ze een goede hondetoekomst tegemoet gaan bij hun nieuwe eigenaar.

Voor informatie, vragen over aankoop en fokkerijadviezen kunt u contact opnemen met D'Arling Bull's, vanuit buitenland eerst toegangsnummer 0031, dan (zonder nul) het abonneenummer:

T: 0031(0)654302898 E: darlingbulls@planet.nl

T: 0031(0)591527152 of 0031(0)650511725

D'ArlingBull's Kennel is geen hondenpension of asiel, maar we willen wel graag dat iedere hond een goede plaats heeft:
Als door omstandigheden dat niet zo is, kan D'ArlingBull's Kennel bemiddelen bij het zoeken naar een nieuwe baas en plaats.
Voor haar relaties kan D'ArlingBull's Kennel zonodig tijdelijke hondenopvang bieden.

De herontdekking van de oude bulldog

De Amerikaan David Leavitt startte in 1971 zijn fokprogramma om de originele Olde English Bulldog terug te kruisen. Met behulp van de universiteit van Ohio, met gegevens over bloedlijnen, bouw, botstructuur, grootte, kleur en het gedrag startte Leavitt zijn fokprogramma. Na meerdere kruisingen en nesten, maar vooral na vele jaren geduld, boekten Leavitt en zijn medewerkers uiteindelijk het gewenste resultaat: een kopie van de Bulldog of England, nu bekend onder de naam Olde English Bulldog. De honden die in hoofdzaak gebruikt zijn voor het terugfokprogramma zijn de Bulldog, Bullmastiff, American Pittbulldog en American Bulldog. De American Pittbulldog, dus géén pitbullterriër(!), werd hoofdzakelijk gebruikt voor zijn snelheid en uithoudingsvermogen, maar is in een later stadium van het fokprogramma zo goed als uit de lijn verdwenen. De Bullmastiff heeft men gebruikt voor zijn massa en kracht, de Bulldog voor zijn goedmoedigheid en trouw. De goede eigenschappen die Leavitt vooral wilde laten zegevieren. De echte Olde English Bulldog is dan ook beslist géén kruising tussen een American Bulldog en een Engelse Bulldog, zoals men het ras in Nederland ook wel probeert terug te fokken. Wel is er een Leavitt-lijn en een Hermes-lijn te onderscheiden; deze laatstgenoemde lijn is de ingeslagen weg van Linda Hermes en Brian Miller, die een wat zwaarder type voor ogen hadden. Opvallend erfelijk kenmerk hier is de korte(re) staart, die niet(!) gecoupeerd hoeft te zijn, wat sommige mensen wel eens denken.

Karakter en eigenschappen
Stabiel, goedmoedig en eigenzinnig zijn de eigenschappen die een Bulldog zo typeren. In alle redelijkheid is hij dan ook goed op te voeden. Door zijn zeer sociale en stabiele karakter is het een goede gezinshond en ook met soortgenoten kan hij prima overweg. Anders dan de Engelse Bulldog heeft hij door zijn atletischere lichaam voldoende uithoudingsvermogen en is hij minder kortademig.
Ze zijn enorm lenig! In Amerika is de Olde English Bulldog populair. Niet alleen vanwege zijn goedmoedigheid, maar ook door zijn eerlijkheid en grote trouw aan zijn baas en gezin. In Europa begint men de Olde English Bulldog om die redenen ook te ontdekken. D'Arling Bull Kennels neemt hier het voortouw om deze goede eigenschappen te waarborgen.

Uiterlijke Kenmerken
De Olde English Bulldog is een lenige, middelgrote hond, die hoger op de poten staat en iets meer snuit heeft dan de Engelse Bulldog. Schofthoogte van de reuen ligt tussen de 48 en 58 centimeter, en bij de teven tussen de 40 en 50 centimeter. Het gewicht varieert van 35 tot 50 kilo, afhankelijk van de schofthoogte. Het voorhoofd moet plat zijn. De neus is niet lang en net als de Engelse Bulldog heeft de Olde English Bulldog een onderbijt. De borst is breed en heeft veel diepte met gewelfde ribben. De rug kort en krachtig. De schouders zijn gespierd en de nek is tamelijk kort, maar breed. De benen zijn goed gespierd. De oren van de Olde English Bulldog staan hoog en wijd, de ogen laag en ver uit elkaar. De hond zit ruim in zijn vel en de kleur van de vacht kan in meerder varianten voorkomen, te weten: bruin en wit, grijs of zwart met wit, black-and-tan met wit of brindle ('gestroomd') met wit.

De Amerikaanse Bulldog komt voort uit de bulldoggen die oorspronkelijk in Engeland leefden en werkten. De bulldog werd door  immigranten meegebracht naar het Zuiden van Amerika. Kleine boeren en ranchers gebruikten deze allround werkhond voor veel taken. Na de Tweede Wereldoorlog stierf het ras bijna uit. De wederopbouw van het ras werd o.a. opgepakt door mr. Johnson en mr. Scott. Verschil in inzicht resulteerde na 1970 in twee typen: Het Scott- of standaardtype is wat slanker, met wat langere neus. Het Johnson-classictype (of bully-type) is wat zwaarder met stompere neus. De huidige Amerikaanse Bulldoggen zijn niet meer goed uit elkaar te houden qua type omdat beide lijnen werden gekruist. De huidige hond is een werk hond die voor veel taken is in te zetten. Het is tevens een fijne en loyale hond binnen het gezin. Op 1 januari 1999 werd dit ras erkend door de Kennel Club in Engeland

Beschrijving
De Amerikaanse bulldog is een krachtige, atletisch gebouwde hond. Het lichaam is iets langer dan hoog. De borst is diep en matig breed met voldoende ruimte voor hart en longen. De ribben zijn goed gewelfd, de rug is breed. De voorpoten zijn zwaar van bot en gespierd. De schouders zijn sterk en het schouderblad ligt goed schuin. De achterpoten zijn breed en bespierd. De hals is lang genoeg om te kunnen werken, maar kort genoeg om krachtig te zijn. De nek is goed bespierd en op het breedste punt bijna zo breed als het hoofd. De nek mag niet te kort en te dik zijn.

Iedere kleur, kleur patroon of combinatie van kleuren is toegestaan, maar tenminste 50 % wit wordt gewaardeerd. Voor rashonden is niet toegestaan: eenkleurig zwart, eenkleurig blauw en driekleur.

Het hoofd is groot en breed en straalt kracht uit. Van opzij gezien lopen schedel en snuit parallel aan elkaar en laat een duidelijke stop zien. De stop is erg diep en abrupt, en maakt bijna een rechte hoek met de snuit. Het voorhoofd, is ondanks de diepe stop eerder breed dan hoog. De schedel is groot, diep en breed tussen de oren. Vanaf de bovenkant toont de schedel vierkant. Er is een middelmatig diepe voorhoofdsgroef aanwezig. De spieren van de wangen zijn goed ontwikkeld. De snuit is breed en loopt ietsje toe naar de neus. De lengte van de snuit is gelijk aan 35 tot 45% van de lengte van het hoofd. De lippen zijn middelmatig dik en hangen net. De neus is groot met goed geopende neusgaten. Een donkere neus heeft de voorkeur. De ogen zijn middelmatig groot en staan goed uit elkaar. Alle oogkleuren zijn acceptabel maar bruin heeft de voorkeur. De oren zijn klein tot middelmatig groot, zijn hoog aangezet. De oren hangen, staan rechtop of zijn half rechtopstaand. De tanden mogen niet zichtbaar zijn wanneer de mond gesloten is. Bovenvoorbeet is niet toegestaan.

De staart is dik aan de basis en loopt toe naar de punt. De staart wordt laag aangezet. Een staart die gedragen wordt in de vorm van een "pomp zwengel" wordt geprefereerd. De staart mag niet over de rug gedragen worden. Voeten: Voeten zijn rond, middelmatig groot met aaneengesloten tenen. Beharing: Kort, dicht aaneenliggend en hard aanvoelend. Schofthoogte: reu 57-68 cm, teef 52-65 cm. Gewicht: reu 35-55 kg, teef 30-45 kg.

Door de jaren en successen heen mogen we stellen dat D'Arling Bull's een verantwoorde fokkerij heeft opgezet.
Het streven is om in alle opzichten een goede hond te fokken. Goede gezondheid, karakter en type zijn de uitgangspunten hier. 

American Bulldog (Johnson- of 'bully'type) Darja is zo'n voorbeeld. Deze kampioenshond van Paula is ook op hogere leeftijd nog in puike conditie. Er worden dan ook in principe niet meerdere nesten gefokt uit een hond. Een teef moet tenminste 2 jaar zijn om een nest te hebben.

Inmiddels is ouwegetrouwe Darja voor de D'ArlingBull kennels nog steeds een representatieve verschijning, die we hier daarom ook met trots presenteren. [zie ook fotoalbum]

Naast de Olde English Bulldogs blijft D'ArlingBull's zich interesseren voor American Bulldogs. Er worden contacten onderhouden met collega-liefhebbers en fokkers.

Ter referentie noemen we hier ThunderBull Kennel.

| this section is under construction |